12 reacties

Scheiden

Het is lang geleden dat ik iets geschreven heb. Mijn stroom aan woorden, mijn weloverwogen zinnen: ze waren opgedroogd, weggevaagd, kwamen niet meer uit mijn vingers. Sterker nog: de teksten kwamen niet eens meer in de buurt van mijn vingers. Dat kwam omdat mijn hoofd te vol zat. Te vol met gedachten over één van de grootste en engste beslissingen in mijn leven tot nu toe. Te verdoofd door eindeloos gepieker en te lamgeslagen door de vele heftige gesprekken met de-man-die-ooit-mijn-lief-was.

De beslissing is inmiddels genomen. Hij en ik hebben besloten om ieder ons eigen weg te gaan. Het is een goede beslissing. We leefden al enige tijd onder hoogspanning en daar gingen we aan ten onder. We wilden beiden niet dat het zou eindigen, hebben van alles geprobeerd maar als de liefde er niet meer is dan zijn de verschillen, die je ooit zo leuk vond bij elkaar, onoverbrugbaar geworden.

We waren 33 jaar samen en dat is iets wat je niet zomaar opzij schuift. We hebben samen veel meegemaakt en doorstaan. Beproevingen zoals de dood van geliefden, ziekte en mankementen maar we hebben samen ook twee prachtige kinderen gekregen en naar een volwassen leven mogen begeleiden. Hij en ik waren altijd een team, Sjors en Sjimmie, Suske en Wiske, Kwik en Flupke, wij tegen de wereld. Het doet heel veel pijn om dat team op te breken. Te erkennen dat je uit elkaar gegroeid bent. Het doet pijn om te beseffen dat je soms zo terugverlangt naar dat, wat er al een poosje niet meer was.

Het is tegelijk heerlijk en beangstigend om voortaan alleen te zijn. Heerlijk omdat ik nu de rust heb waar ik naar verlangde. Ik geniet van mijn vrijheid en ook al zit ik negen van de tien keer thuis met een kat op schoot, het gevoel dat er een wereld aan mogelijkheden voor me open ligt is fijn. Het is ook precies dat, wat het beangstigend maakt. Er is van alles mogelijk maar wat wil ik nu eigenlijk? De voorspelbaarheid die ik zo benauwend vond gaf het leven wel kaders. Die kaders ben ik kwijt. Het automatisch aanvullen van elkaar ben ik kwijt. De hiaten in je eigen karakter komen pas goed aan het licht als de ander ze niet meer als vanzelfsprekend opvult. Met die hiaten zal ik wat moeten doen. Uit de homp klei die mijn leven nu voorstelt zal ik iets moeten boetseren. Dat kost tijd maar dat gaat me lukken, dat gaat de-man-die-ooit-mijn-lief-was ook lukken. Daar ben ik van overtuigd.

We gaan als beste vrienden uit elkaar, komen nog regelmatig bij elkaar over de vloer en kunnen nog steeds met elkaar lachen en huilen. Dat is een groot geschenk en ik hoop van harte dat wanneer we hoogbejaard zijn, we nog steeds bij elkaar op de koffie komen en met een zachte blik naar ons gezamenlijke verleden kijken.

Nu er alleen nog even aan wennen dat ik de-man-die-ooit-mijn-lief-was, mijn ex ga noemen.

Advertenties

12 reacties op “Scheiden

  1. Prachtig geschreven en beschreven en intens van a tot z herkenbaar. Ik zei altijd dat het voelde alsof er een stoelpoot onder mijn stoel uit was en ik moest leren zitten op drie poten. Dat valt niet mee, maar als het lukt weet je ook dat je de wereld aan kan.

    Heel erg veel sterkte in jouw proces.

    Liefs
    Marga

    Liked by 1 persoon

  2. Dapper. Sterkte maar vooral veel geluk voor jullie beiden gewenst.
    Liefs Maureen

    Liked by 1 persoon

  3. Wat enorm mooi verwoord.
    Het gaat je lukken voor jezelf de invulling van je leven te bepalen.
    Fijn dat jullie nog goed contact hebben. Wellicht voor jullie beiden een betere situatie.
    Neen je rust…zoek op jouw tempo naar waar je naar toe wilt en vooral hoe je dat wilt.
    Uit ervaringen weet ik dat je er alleen maar sterker door wordt en jezelf steeds beter leert kennen.
    Dikke kus 😘

    Liked by 1 persoon

  4. Een grote verandering in je leven. Sterkte en een gelukkige toekomst.
    Groetjes Harrie

    Liked by 1 persoon

  5. Mooi geschreven. Mooi ook dat je op goede voet uit elkaar bent gegaan. Dat is meestal niet het geval. Hopelijk kun je je hoofd weer leeg maken en vullen met alles wat nodig is om dat te doen wat je het liefste doet. Succes.

    Liked by 1 persoon

  6. Mooi. dichtbij en de man die je de-man-die-ooit-mijn-lief-was noemde….mag ook de vader van mijn kinderen heten. ❤

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: