Nu het mooier weer wordt ga ik het liefst met de fiets naar het werk. Een paar jaar geleden heb ik een fijne fiets met versnellingen gekocht omdat we een korte fietsvakantie op Terschelling gingen doen. Daarvoor reed ik nog op een omafiets maar om nou Terschelling rond te rijden op dat ding leek mijn lief geen goed idee. Hij had natuurlijk groot gelijk. Sindsdien race ik mijn woonplaats rond op mijn snelle fiets.

Hoewel, snel? Het was al langer aan de gang maar na mijn winterstop blijk ik de langzaamste op het fietspad te zijn. Links en rechts word ik voorbij gesjeesd door apparaten die elektrisch voortbewegen. Grote kerels met benen als boomstammen hoeven die boomstammen nauwelijks te bewegen om langs mij heen te zoeven. Jonge mensen in de volle kracht van hun leven zie ik voor de vorm nog een soort van trapbeweging maken. Ik lijk de enige te zijn die nog zonder trapondersteuning rijdt. Waarschijnlijk kan ik mijn fiets zonder slot parkeren want niemand wil meer zo een analoog ding.

En toch volhard ik. Deels omdat ik bang ben dat ik te onhandig voor een te snelle fiets ben maar vooral omdat het een manier is om wat aan beweging te doen. Want mijn angst voor allerlei ziektes die met overgewicht en ouder worden te maken hebben is groter is dan mijn hekel aan sporten. Dus zal ik toch iets moeten. Dat ik de tien overgangskilo’s er niet meer afkrijg daar heb ik me qua uiterlijk maar bij neergelegd. Voor mijzelf heb ik bepaald dat sterker worden en gezond blijven het belangrijkst is.

Maar er is iets geks aan de hand. Aan de ene kant wordt de mens te dik door gebrek aan beweging en aan de andere kant wordt het te dik zijn bestreden met medicatie. Hele volksstammen zijn aan de Ozempic-achtigen en zitten ondertussen op een elektrische fiets. Het is een bijwerking dat je door dit soort middelen tot 30% spiermassa verliest. Dus als je het gebruikt zal je aan krachttraining moeten doen. Maar ik vraag me af of je die middelen überhaupt nodig zou hebben, als je eerder al aan krachttraining had gedaan. Het is niet eenvoudig. Voor mensen met erg veel overgewicht kan het natuurlijk een uitkomst zijn, een grote hoeveelheid kilo’s train je er niet zomaar af. Maar ik vrees dat velen de GLP-remmers nemen om een paar kilo kwijt te raken zonder aan extra training te doen.

En ondertussen zie ik allerlei beroemde mensen steeds dunner worden. Dus dat is de norm aan het worden. Gezond en sterk is niet belangrijk. Weg met body-positivity. Ik vrees dat het een deel van de ondergang van onze beschaving gaat worden. De mens als spierloos, zwak wezentje. Maar hé, wel lekker slank.