Een reactie plaatsen

Vrouw van glas

Ik ben jouw vrouw van glas

Jij mijn man van suiker

 

Broos als je soms bent

Omvat ik jouw kristallen

 

Raak mij zacht

Kleef niet aan mij

 

Pas op, ik kan breken

Je kunt me lijmen met karamel

 

Maar breuklijnen zijn zwak

Kleine scherven zullen ontbreken

 

Eenmaal in duizend stukken

Is er geen weg meer terug

 

Daarom neem ik afstand

Als jij te dichtbij komt

 

Ik vang de kleuren van het licht op

Verzamel ze in een brandpunt

 

Verwarmd door mijn zorg

Brand je te snel aan

 

De ingebrande vlekken

Krijg ik niet meer uit mijn ziel

 

Mijn suikerbeest

Ontneem me niet mijn glans

 

Dan vang ik je in mijn vormen

Als je uiteen valt

 

En smelt ik met mijn warmte

Alles aan elkaar

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: