Er heerst paniek en boosheid in Nederland. Gaat het om de woningnood? De afnemende verzorgingsstaat? Alle oorlogen en wereldproblematiek? Nee, dat allemaal niet. Wat is het dan wel? De Efteling serveert in het vervolg alleen nog plantaardige nuggets, poffertjes en mayonaise. Hoe durven ze. Wat moeten die arme kinderen nou toch. Hoe durft de Efteling die zielige bloedjes te dwingen tot het eten van iets dat minder milieubelastend is.  Want dat verschil gaan ze echt proeven hoor. Het ene eiwitschijfje in een bruin gefrituurd jasje smaakt echt heel veel anders dan het gefrituurde plofkip-plakje. En je mist echt het spoortje legbatterij-ei in het vette gele goedje erbij. Om nog maar te zwijgen van onze Nederlandse trots: deegballetjes met suiker.

Het is om te janken. Niet dat een duur en energieverslindend pretpark, een klein beetje verantwoordelijkheid neemt, door dierlijke producten te vervangen door kwalitatief vergelijkbare plantaardige. Maar dat volwassenen hier problemen van maken. Het is alsof sommige mensen hun hele identiteit ontlenen aan een stukje dood dier. Terwijl ik durf te wedden dat in een dubbelblind test werkelijk niemand het verschil zal proeven. En zeker kinderen niet.

Misschien zie ik bovengemiddeld veel van de reacties en nieuwsberichten over dit onderwerp. Mijn algoritme op de socials staat natuurlijk bol van berichten die over veganisme gaan. Maar ik vraag me toch altijd weer af hoe de mensen die zich hier zo druk om maken denken. De halve wereld staat in brand. Een groot deel van de mensheid heeft niet genoeg te eten. Er zijn mensen in ons rijke Nederland die dolgraag een dagje naar de Efteling zouden willen, inclusief plantaardige nuggets maar die er simpelweg geen geld voor hebben. Maar volwassen kerels fotograferen zich met een tube Zaanse mayonaise op een terras in een pretpark met de tekst: ik laat me niet dwingen om die troep te eten. Echt stoer!