Hoewel zelfs de bedenker van de slogan achteraf gezien er niet helemaal blij mee was, denk ik toch dat het voor een deel waar is: “een betere wereld begint bij jezelf”. Het begint toch vaak met keuzes.

Je kunt ervoor kiezen om een ‘samen leven’ poster achter je raam te plaatsen. Misschien vind je best wel wat van de keuzes die er op het gebied van asielbeleid worden gemaakt. Maar in de basis vind je dat mensen menselijk behandeld moeten worden en dat er nog best wat geregeld kan worden in ons rijke land voor mensen die dat nodig hebben.

Je kunt er ook voor kiezen om misogyne scheldwoorden en bedreigende leuzen op de bezittingen van mensen, die samen leven een goed idee vinden, kliederen. Of een auto van iemand die het recht heeft om hier te zijn in de plomp te duwen. Kortom, je kunt ook voor nazistisch gedrag kiezen.

Zelf vind ik de keuze om samen te leven in harmonie met alles en iedereen over het algemeen toch de beste. Daarin ga ik best ver. Zo verontschuldig ik me zelfs tegenover de fruitvliegjes die ik vang. Misschien heb ik een te groot empathisch vermogen maar ik denk dan altijd dat het toch allemaal kleine individuutjes zijn met een hoofdje waarin minihersentjes zitten en een minimondje met een minitongetje.

Niet dat ik denk dat mijn scheetjes naar parfum ruiken maar over het algemeen doe ik mijn best om goed te leven. Mijn tuin is een biologisch insectenparadijsje tussen de tegeltuinen, ik leef veganistisch, ga liever niet met het vliegtuig en doe mijn best om geen klootzak te zijn voor mijn medemens en de natuur.

Er zit echter wel een grens aan mijn bereidheid om alles mijn verantwoordelijkheid te vinden. Zo is er de oproep om water te besparen. Er zijn tips over hoe je dat kunt doen. Eén van de tips is: een emmer bij je neerzetten als je doucht om het water op te vangen.

Dus daar stond ik dan met mijn emmertje onder de douche en ik dacht aan de 200 datacenters die drinkwater verbruiken alsof er geen tekort aan is. En ik dacht aan de elektriciteit die zo een datacenter vraagt terwijl aan mij wordt gevraagd of ik alsjeblieft niet wil wassen of koken tussen 4 en 9 ’s avonds.

En ik dacht aan de juichende aandeelhouders en het bestuur van Shell vanwege de winst van 8,6 miljard in het laatste kwartaal. En ik dacht aan de trekkerterroristen die het in tijden van droogte het een goed idee vonden om bermbranden te stichten. En ik goot woedend het mijn emmertje, waarin ik precies een liter water had opgevangen, leeg in het doucheputje. Het water kreeg van mij nog een middelvinger na. Dáár! Pak aan! Met je: ‘water besparen’!