Een reactie plaatsen

Stel je voor

Het stoplicht ging op rood. Op de oversteekplaats voor mij fietste een lange jongen, rugzak om, oortjes in, waarschijnlijk op weg naar school. Vanaf de andere kant kwam een vrouw, rechtop, tasje schuin voor haar buik. Ging ze naar haar werk? Een man op leeftijd reed schuin achter haar dezelfde richting op. De één na de andere fietser stak voor mij de weg over. Het was druk. Verderop reden de auto’s aaneengesloten de hoek om. Ik bekeek het allemaal en werd overspoeld door liefde voor de mensheid. Kijk ze nu eens allemaal gaan met hun gedoe. Met hun levens. Op allerlei manieren met elkaar en anderen verbonden.

Eerder had het me niet uitgemaakt als er een einde aan de mensheid was gekomen maar nu overviel mij de ontroering van de lulligheid van ons bestaan. Ik was blij dat de wereld nog niet was vergaan op 21 december 2012. Was het toeval dat juist op dat moment “Imagine” van John Lennon op de radio te horen was? Hoe dan ook, ik kreeg een revelatie. Wat nou, bedacht ik, als de Maya’s toch nog gelijk kregen? Niet zozeer dat precies op één bepaalde dag de mens het loodje zou leggen maar meer dat het nu of nooit is. Dat we ons nu op een keerpunt bevinden, nog kunnen kiezen tussen de goede uitkomst en de slechte. Zoals in het kinderboek “Max en de toverstenen “ van Marcus Pfister. Zeker een aanrader voor iedereen met jonge kinderen maar wat mij betreft ook verplichte kost voor alle volwassenen.

Stel je voor dat we nu nog kunnen kiezen tussen twee opties. Optie één zou dan zijn dat we zo door blijven leven als we nu doen. De aarde uithollen, elkaar onbegrijpelijke en overbodige producten verkopen, elke meter grond bevechten, hetzij op een zogenaamd beschaafde manier, hetzij door elkaar simpelweg dood te maken. Ons vuil achter onze veel te dikke reten laten slingeren en zoveel mogelijk levens, ook die van dieren, zuur maken. Met als gevolg dat we niet meer zo lang te gaan hebben als soort.

Optie twee zou kunnen zijn dat we dwars door alle lagen van de bevolking, dwars door alle religies en nationaliteiten heen eens echt goed gaan leven. Onze voetafdruk op de aarde zo klein mogelijk te houden door op een betere manier te consumeren. Elkaar met mededogen te bezien en elkaar het beste gunnen. Respectvol omgaan met alles wat leeft. Stel je voor dat we dan nog op die manier miljoenen jaren voort kunnen. Je kunt me een dromerig type noemen maar gelukkig ben ik niet de enige. Ik hoop dat je je op een dag bij ons aansluit.

Imagine: Klik hier voor dit prachtige nummer met de tekst van een held 

Max en de toverstenen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: