Tagarchief | angst

Woedende menigte

Woedende menigte

Als kind heb ik eindeloos veel strips gelezen. Dat kwam door mijn broer. Hij verzamelde stripverhalen. Smurfen, Douwe Dabbert, Suske en Wiske, Lucky Luke, Storm, Kuifje maar ook strips die ik wat minder interessant vond zoals Michel Vaillant en Buck Danny. Ook hadden wij abonnementen op de Donald Duck, de Sjors, de Pep en later […]

Bloggen in vrijheid

Bloggen in vrijheid

Nederland staat op de tweede plaats van de ranglijst van Reporters zonder grenzen als het gaat om persvrijheid. Iets om trots op te zijn. Wij mogen in Nederland alles over iedereen schrijven, zeggen en twitteren. Over onze regering mag je zeggen wat je wil en zelfs ons koningspaar mag belachelijk gemaakt worden op tv. Sterker […]

Nuance

Nuance

Bij alles in mijn leven zoek ik altijd nuance. Naar mijn idee zijn dingen nooit helemaal zwart of wit. Zwart en wit zijn officieel niet eens kleuren. Zwart is het ontbreken van licht en wit is licht. Bij zwart is er dus geen kleur waarneembaar en bij wit zijn alle kleuren in gelijke mate aanwezig. […]

Enge gedachten

Enge gedachten

In de auto, op weg naar mijn werk, rijdt er ver vóór mij een grote vrachtwagen. De vrachtwagen rijdt een stuk langzamer dan ik mag. Al snel ben ik vlak bij hem en ik maak aanstalten om hem in te halen. Precies op dat moment flitst er een gedachte door mijn hoofd: wat nou als […]

Is dit alles?

Is dit alles?

Door een rug die tijdelijk-buiten-gebruik was moest ik het de laatste tijd gedwongen kalm aan doen. Dat valt niet mee voor een doener. Normaal gesproken sta ik ‘aan’ of ‘uit’. Iets daar tussenin ken ik eigenlijk niet. Wat gelijk de kern van mijn rugklachten raakt. Ik was teveel ‘aan’ geweest, of eigenlijk, in ‘overdrive’. Dat […]

Iets

Vroeger vond ik het nogal stom klinken als iemand zei dat hij niet in een god geloofde maar wel dat er “iets” was. Tegenwoordig vind ik het eigenlijk wel een mooi begrip. Of je nu in God, Allah, Jahweh of het spaghetti monster gelooft maakt niet uit. Als we het nou allemaal “iets” noemen dan […]

Bodemloos

Ruim vijftien jaar geleden ging de telefoon. Het was mijn broer. “Ga zitten,” zei hij, “ik moet je iets heel ergs vertellen.” Mijn hart klopte in mijn keel en ik vroeg hem wat er dan was. Hij vroeg me met klem te gaan zitten. Dat deed ik en hij vertelde mij dat de jongste dochter […]